Zachowanie praw mniejszości. Wola narodu nigdy nie oznacza jednomyślności. Zwykle decyduje większość. Większość, ale nie wszyscy obywatele, zadecydowała w maju 1997 roku o przyjęciu nowej konstytucji. Większość, ale tylko niewiele ponad połowę głosujących, ponownie wybrała w 2000 roku na prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Demokracja, rozumiana wyłącznie jako wola mających przewagę liczebną, może doprowadzić do dyktatury większości. Aby jej zapobiec, współczesne systemy demokratyczne zapewniają ochronę praw mniejszości (np. prawo do zachowania odrębności kulturowej, religijnej oraz prawo do uczestniczenia w życiu publicznym).
Podziat i równowaga władz. Zasada jednolitości władzy jest typowa dla systemów niedemokratycznych. Całość władzy jest sprawowana przez jeden organ państwowy. W systemie autokratycznym zazwyczaj jest nim głowa państwa. W Polsce Ludowej, zgodnie z konstytucją z 1952 roku, niepodzielną władzę dzierżył sejm (w rzeczywistości głównym ośrodkiem decyzyjnym była partia komunistyczna). W państwie demokratycznym obowiązuje zasada podziału władzy. Najstarszą koncepcją jest zasada trójpodziału władzy, opracowana niezależnie przez Johna Locke’a oraz Monteskiusza. Według niej władza państwowa dzieli się na prawodawczą (parlament), wykonawczą (głowa państwa, rząd) oraz sądowniczą (sądy). Te trzy rodzaje władzy powinny być od siebie niezależne. Monteskiusz podkreślał, że połączenie władzy prawodawczej i wykonawczej może prowadzić do tyranii zarówno w stanowieniu prawa, jak i w jego egzekwowaniu. Również sędzia sprawujący równocześnie władzę