Ustrój republiki rzymskiej (509-27 p.n.e.), chociaż ulega! wielu zmianom i pewnym ulepszeniom, nigdy nie stał się całkiem demokratyczny. Właściwie przez cały czas swego istnienia republika rzymska była republiką arystokratyczną. Najważniejszą rolę w państwie odgrywali członkowie starych rodów patrycjuszowskich. To oni sprawowali główne urzędy państwowe (konsula, pretora, kwestora, edyla, cenzora i inne), oni też wchodzili w skład Senatu - kolegialnego organu kierującego bieżącą polityką państwa.

(more…)

Termin „demokracja” występuje bardzo często zarówno w tekstach poświęconych myśli społeczno-politycznej, jak i w życiu publicznym.
Demokracja (gr. demos - lud, kratos - władza) jest formą ustroju państwa, w której obywatele tego państwa (naród, lud) sprawują rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem wybranych przedstawicieli.
Demokratyczny model ustroju państwa, rozwijany i doskonalony w Europie i w świecie od czasów oświecenia, wywodzi się ze starożytnej Grecji, z polis (miasta-państwa) ateńskiego. Ewolucja ustroju politycznego Aten, zapoczątkowana przez Solona w VI wieku p.n.e. i kontynuowana przez Klejstenesa, przyniosła największe korzyści w wiekach V i IV p.n.e. Po wojnach perskich utrwaliła się w ustroju ateńskiego miasta-państwa szeroko rozwinięta demokracja bezpośrednia. (more…)

« Older Posts